it is stupid
τα «βραβεία του Δαρβίνου» είναι μια μανία που αφορά τους πιο αστείους θανάτους. Η κωμική δικαιολόγηση είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι με αυτό που κάνουν απαλλάσσουν την ανθρωπότητα, την εξελικτική διαδικασία από τη βλακεία τους. Μόλις μου πέρασε ο ενθουσιασμός με τις απίστευτες αυτές ιστορίες συνειδητοποίησα το παραμορφωτικό στοιχείο της λογικής τους: Η βλακεία δεν είναι ατομική, δεν έχει να κάνει με το ίδιο το άτομο που την ασκεί αλλά αποτελεί ένα κοινωνικό αποτέλεσμα όπως και η λογική. Το αν οι άνθρωποι κάνουν έξυπνα ή βλακώδη πράγματα θα εξαρτηθεί από το τι θα τους ζητηθεί. Η επιβράβευση της βλακείας οδηγεί στην θριαμβευτική της επέλαση με εμπροσθοφυλακή τα μίντια.σαν τα κοτόπουλα
Η ηλιθιότητα των τηλεοπτικών δικτύων σοκάρει και πάλι. Παραπέμποντας το ένα στη κενότητα του άλλου διακηρύσσουν ότι μέσα σε μια βδομάδα μετατραπήκαμε σε ζητιάνοι από μια κρίση που μας κάνει ν’ αναπολούμε την εποχή που όλοι ήμασταν ετοιμοθάνατοι από τα κοτόπουλα. Στα δελτία παίζουν μόνο βιντεάκια με τύπους να λένε ότι είναι προλετάριοι και με άσχετους τύπους σαν τον Ανδριανόπουλο να συμβουλεύουν να χρησιμοποιούμε το χαρτί τουαλέτας και από τις δύο μεριές. Η κοινωνία γίνεται ο αντίλαλος της βλακείας της τηλεόρασης και το αντίστροφο, μέχρι να βρουν άλλο θέμα. Η όλη κατάσταση μου θυμίζει τον Randy Marsh από την εκπομπή South Park: όταν κάποια παιδιά δημιούργησαν μια πλημμύρα θεώρησε ότι είναι από την υπερθέρμανση του πλανήτη και έτσι… κλείστηκε στο καταφύγιο και δεν έβγαινε έξω για να μην τον κάψει ο ήλιος. Εμπρός κολασμένοι της γης, κλείστε επιτέλους τις τηλεοράσεις.
η αόρατη εξέγερση ενός εκατομμυρίου συνειδήσεων
Το πολύτιμο εργαλείο μας http://www.textbooktorrents.com/ μας εγκατέλειψε ξαφνικά με την ελπίδα σε νέες κοινότητες και τη πικρία ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματική πρόοδο δε μπορεί ν' αντιμετοπίσει τη πρόοδο των μηχανισμών ελέγχου και καταστολής.
Σήμερα αναρτήθηκε αυτή η ανακοίνωση:
Textbook Torrents is now permanently offline.
There are a number of reasons for this, but I would be lying if I claimed that the concern of legal action wasn't a major factor in the decision. However, it was by no means the only reason. Upkeep of a site this size is a lot of work, increasingly so as time progressed. What's more, two years is a long time to be running a site of this nature.
I am at heart an activist, a crusader for the underdog. When I see something that I believe is wrong, I do what I can to fix it, if only in some small way. I believe this is what Textbook Torrents has stood for, and what we have done. The amount of attention that we have garnered would not have been possible by simply running around with a sandwich board and shouting slogans. We have opened people's eyes, and gotten them talking. At its true purpose, the site has been successful beyond my wildest dreams.
I am at heart an activist, a crusader for the underdog. When I see something that I believe is wrong, I do what I can to fix it, if only in some small way. I believe this is what Textbook Torrents has stood for, and what we have done. The amount of attention that we have garnered would not have been possible by simply running around with a sandwich board and shouting slogans. We have opened people's eyes, and gotten them talking. At its true purpose, the site has been successful beyond my wildest dreams.
What we have started here does not stop with one site. It is real, and it is now up to you to continue. Take what you have learned and experienced here and go forth. If you're able, start new sites. Find new ways to open new eyes. Keep the revolution going. It is not a revolution of one, not even of eight staff members: it is a revolution of 100,000. We have done nothing here but provide you with a venue to voice your discontent, and the ideological sentiment that we all share need not end with Textbook Torrents. Indeed, it must live on.
For my part, I have other causes that need fighting for. There are all kinds of ways to fight all kinds of battles, and it is unlikely that I will find myself running a BitTorrent tracker again. I will step back from this and hope that you will carry on in our place.
Thanks for everything, folks. Thanks for making Textbook Torrents everything that it was, and for adding your voices to mine. Now it's your turn.
For my part, I have other causes that need fighting for. There are all kinds of ways to fight all kinds of battles, and it is unlikely that I will find myself running a BitTorrent tracker again. I will step back from this and hope that you will carry on in our place.
Thanks for everything, folks. Thanks for making Textbook Torrents everything that it was, and for adding your voices to mine. Now it's your turn.
Geekman(Former) Textbook Torrents administrator
Για βιβλιά θα συνέχίσουμε να ψάχνουμε στα:
για καποιο άλλο Νοέμβρη my brother
Remember remember
the fifth of November
Gunpowder, treason and plot.
I see no reason
why gunpowder, treason
Should ever be forgot...
the fifth of November
Gunpowder, treason and plot.
I see no reason
why gunpowder, treason
Should ever be forgot...
στο Πάντειο
«ΕΠΕΑΕΚ ΤΕΛΟΣ» σημαίνει για τα ελληνικά πανεπιστήμια το τέλος του ονείρου πρωτοποριακών μεταπτυχιακών κοινοτήτων, και το ξύπνημα στις παλιές κεντρικές γραμματείες και στη λογική ενός μεταπτυχιακού ισορροπιών ανά τμήμα, πισωγύρισμα στη παλιά και στείρα πανεπιστημιακή ιεραρχία. Το κλείσιμο των βιβλίων όλων αυτών των μεταπτυχιακών αυτές τις μέρες έχει φέρει για τα καλά το φθινόπωρο στο εγκαταλελειμμένο ίδρυμα, όπως και σε άλλα πανεπιστήμια. Δεν είναι η αποχώρηση του προσωπικού, και το κλείσιμο των μικρών γραφείων, που τα τελευταία χρόνια αυξάνονταν με μεσοτοιχίες, είναι η οριστική εκρίζωση επιστημονικών κοινοτήτων που είχαν αρχίσει ν’ ανθίζουν. Πρόκειται για ομάδες ανθρώπων που συγκρότησαν πυρήνες και άρχισαν να συζητούν τι φταίει για την κατάσταση της γνώσης στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί συμμετείχαν, φοίτησαν ή δίδαξαν σε θεσμούς που είναι πια νεκροί. Επιστήμονες «Ronin», που δε μπορούμε να πούμε ότι δεν φταίνε γι’ αυτή την εξέλιξη και που δε ξέρουμε πια τι μπορούμε να περιμένουμε απ’ αυτούς. Αυτό το περίεργο σύστημα διακρατικών επιχορηγήσεων, όχι ο ιδιωτικός καπιταλισμός, πέρασε και άφησε πίσω του μόνο κουφάρια.
Ας περάσουμε όλοι από το καφέ του Σπύρου στο πεζόδρομο που Παντείου για έναν τελευταίο καφέ πριν φύγει κι αυτός, τον άλλο μήνα, ας χαζέψουμε στη βιβλιοθήκη της σχολής που κάναμε δεύτερο σπίτι μας πριν κλείσει κι αυτή για ένα διάστημα έλλειψει κονδυλίων, πριν το υπουργείο τύπου ακριβώς δίπλα επεκταθεί μέσα στη σχολή και πριν η σχολή η ίδια πεταχθεί αποκεντρωτικά στο Λαύριο ή τον Κορυδαλλό. Μετά από τόσα χρόνια αγώνα για την ουτοπία ας κάνουμε τον απολογισμό μας να δούμε που και εμείς φταίξαμε και μετά ας επιστρέψουμε στον αγώνα μας για τα εφτακόσια ευρώ μας.
Ας περάσουμε όλοι από το καφέ του Σπύρου στο πεζόδρομο που Παντείου για έναν τελευταίο καφέ πριν φύγει κι αυτός, τον άλλο μήνα, ας χαζέψουμε στη βιβλιοθήκη της σχολής που κάναμε δεύτερο σπίτι μας πριν κλείσει κι αυτή για ένα διάστημα έλλειψει κονδυλίων, πριν το υπουργείο τύπου ακριβώς δίπλα επεκταθεί μέσα στη σχολή και πριν η σχολή η ίδια πεταχθεί αποκεντρωτικά στο Λαύριο ή τον Κορυδαλλό. Μετά από τόσα χρόνια αγώνα για την ουτοπία ας κάνουμε τον απολογισμό μας να δούμε που και εμείς φταίξαμε και μετά ας επιστρέψουμε στον αγώνα μας για τα εφτακόσια ευρώ μας.
στο δάσκαλο Γιώργο Σταμάτη
... που απολαμβάνει τη συνταξή του.
Σχετικά με τη διαλεκτική Υποκειμένου-Αντικειμένου στην Αισθητική Θεωρία του Adorno.
(work in progress)
Ο Adorno δε μιλάει για υποκείμενο χωρίς αναφορά στο αντικείμενο, και μάλιστα φαίνεται να προτιμούσε ως εργαλεία ανάλυσης άλλα δίπολα και λιγότερο αυτό. Λέει ότι «η διάκριση μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου είναι και αληθής και ψευδής […] ψευδής επειδή ο διαχωρισμός που προκύπτει δε πρέπει να αποστασιοποιείται, να μετατρέπεται μαγικά σε αμετάβλητο». Ασκεί κριτική στις θεωρήσεις που ξεκινούν από το υποκείμενο ότι παραμένουν ψευδείς όσο η ζωή γίνεται φαινομενικότητα, αφού το υποκείμενο, όπως και το αντικείμενο είναι πάντα ιστορικά, και ο «άνθρωπος είναι ένα αποτέλεσμα, όχι ένα είδος» –ακόμα και το καντιανό a priori το βλέπει διαπλεγμένο με το κοινωνικό. Η ιστορική συγκυρία είναι η μόνιμη εξορία που δημιούργησε η κυριαρχία και ο γενικευμένος ανορθολογισμός που εκφράζουν είτε η πολιτιστική βιομηχανία είτε τα φαινόμενα ολοκληρωτισμού.
Για το αντικείμενο, παρά τη συνεχή διακήρυξη της πρωτοκαθεδρίας του, έβλεπε ότι «η αυτεξούσια αντικειμενικότητα, θυσιάζοντας το υποκείμενο στην εξεύρεση της αλήθειας, απορρίπτει και την αλήθεια και την ίδια την αντικειμενικότητα». Στην πρωτοκαθεδρία του αντικειμένου, υπό τις παρούσες συνθήκες της «οικουμενικής μαγικής επήρειας», η αντικειμενικότητα του έργου τέχνης γίνεται η επίθεση του υποκειμένου στην αντικειμενικότητα για να την διασώσει αποσυναρμολογημένη (αν και απορρίπτει τόσο την καλλιτεχνική υποκειμενική θεώρηση όσο και τη θεωρία του ιδιοφυούς υποκειμένου). Η αλληλο-διαμεσολάβηση υποκειμένου αντικειμένου, με διάφορα πρόσημα, βοηθάει στην έρευνα και παρουσίαση βασικών θεμάτων στα έργα του. Θα ήθελα να παρουσιάσω την διαλεκτική υποκειμένου- αντικειμένου στη σκέψη του Adorno, στα μεγάλα του έργα και το ιστορικό πλαίσιο που το καθένα εντάσσεται σε συνάρτηση με την Αισθητική Θεωρία, στην οποία μένει ανοιχτό το αίτημα της συμφιλίωσης.
Ο Adorno δε μιλάει για υποκείμενο χωρίς αναφορά στο αντικείμενο, και μάλιστα φαίνεται να προτιμούσε ως εργαλεία ανάλυσης άλλα δίπολα και λιγότερο αυτό. Λέει ότι «η διάκριση μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου είναι και αληθής και ψευδής […] ψευδής επειδή ο διαχωρισμός που προκύπτει δε πρέπει να αποστασιοποιείται, να μετατρέπεται μαγικά σε αμετάβλητο». Ασκεί κριτική στις θεωρήσεις που ξεκινούν από το υποκείμενο ότι παραμένουν ψευδείς όσο η ζωή γίνεται φαινομενικότητα, αφού το υποκείμενο, όπως και το αντικείμενο είναι πάντα ιστορικά, και ο «άνθρωπος είναι ένα αποτέλεσμα, όχι ένα είδος» –ακόμα και το καντιανό a priori το βλέπει διαπλεγμένο με το κοινωνικό. Η ιστορική συγκυρία είναι η μόνιμη εξορία που δημιούργησε η κυριαρχία και ο γενικευμένος ανορθολογισμός που εκφράζουν είτε η πολιτιστική βιομηχανία είτε τα φαινόμενα ολοκληρωτισμού.
Για το αντικείμενο, παρά τη συνεχή διακήρυξη της πρωτοκαθεδρίας του, έβλεπε ότι «η αυτεξούσια αντικειμενικότητα, θυσιάζοντας το υποκείμενο στην εξεύρεση της αλήθειας, απορρίπτει και την αλήθεια και την ίδια την αντικειμενικότητα». Στην πρωτοκαθεδρία του αντικειμένου, υπό τις παρούσες συνθήκες της «οικουμενικής μαγικής επήρειας», η αντικειμενικότητα του έργου τέχνης γίνεται η επίθεση του υποκειμένου στην αντικειμενικότητα για να την διασώσει αποσυναρμολογημένη (αν και απορρίπτει τόσο την καλλιτεχνική υποκειμενική θεώρηση όσο και τη θεωρία του ιδιοφυούς υποκειμένου). Η αλληλο-διαμεσολάβηση υποκειμένου αντικειμένου, με διάφορα πρόσημα, βοηθάει στην έρευνα και παρουσίαση βασικών θεμάτων στα έργα του. Θα ήθελα να παρουσιάσω την διαλεκτική υποκειμένου- αντικειμένου στη σκέψη του Adorno, στα μεγάλα του έργα και το ιστορικό πλαίσιο που το καθένα εντάσσεται σε συνάρτηση με την Αισθητική Θεωρία, στην οποία μένει ανοιχτό το αίτημα της συμφιλίωσης.
αντίστροφη ψυχολογία (siemens)
Υπάρχει μια ρητορική αντεστραμμένων αποτελεσμάτων, που μόνο η υποψία μπορεί να αποκαλύψει. Όταν, π.χ. ένας δημοσιογράφος έχει πάρει γραμμή να επιτεθεί σε έναν καλλιτέχνη και λέει γι΄ αυτόν ότι δεν έχει θέση στη κοινωνία μας η σκιά που ρίχνει στη κοινωνία θα έχει αποτελέσματα ακόμα κι αν πιστούν όλοι ότι ο δημοσιογράφος είναι ο σημαντικότερος επικριτής του καλλιτέχνη.
Τα αποτελέσματα αυτής της αντιστροφής διαπιστώνω ότι είναι εκπληκτικά και στο πρόσφατο σκάνδαλο προμήθειας (μίζας) της Siemens προς το ΠαΣοΚ. ο Πρόεδρος του ΠαΣοΚ στο πλαίσιο της διακήρυξης να βγουν όλα στο φως διέταξε ότι θα αναστέλλεται η κομματική ιδιότητα κάθε εμπλεκόμενου και θα οδηγηθεί στη δικαιοσύνη. Έτσι ήταν σαν να δόθηκε (εκφοβιστικά) ένας όρκος σιωπής μέσα στο κόμμα και σταμάτησαν αυτόματα όλοι να μιλάνε. Το αποτέλεσμα ήταν να μην εμφανιστεί κανένας εμπλεκόμενος και αυτό στη συνέχεια να το διακηρύξει περήφανα το κόμμα, "Κανένας δε μίλησε, άρα είναι όλοι αθώοι". Μόνος ένοχος είναι αυτός που παραδέχτηκε στην αρχή το αυτονόητο. Όλοι οι άλλοι, λυθοβολιστές του ένοχου κυρίου Τσουκάτου για το έγκλημα του χρηματισμού εμφανίζονται απόλυτα δικαιολογημένοι να αγανακτούν.
Αλλά και πάλι η αντεστραμμένη εικόνα που δίνουν αποκαλύπτει σαν μαγική εικόνα τη πραγματικότητα που κρύβεται στους όρους της συζήτησης, στις ίδιες τις λέξεις των πρωτοσέλιδων. Η λέξη μίζα-προμήθεια δεν ανταποκρίνεται στον ορισμό της αν κανένας δε ξέρει τίποτα. Όπως δεν υπάρχει επιτυχημένη προμήθεια που να μένει στους μεσάζοντες, ή επιτυχημένη προμήθεια χωρίς παραγωγή αποτελεσμάτων ενός μηχανισμού έτσι και δεν υπάρχει συσκότιση χωρίς να ρίχνει τη σκιά της πρόθεσης, της ενοχής και του αποπροσανατολισμού. Το «όλα στο φώς», δεν λειτουργεί παρά σαν ομολογία του «όλα για το τηλέφωνο».
στιγμές χαλάρωσης
«Δεν είναι κακό μια στις τόσες να ζεις σα μικροαστός» με συμβούλευσε το σημερινό φύλο της Athens Voice (22 Μάιου 2008), ενώ οι γύρω μου διάβαζαν τη στήλη «σε είδα». Δεν έψαξα τη στήλη του ζωδίου μου, του ιχθύ, με μια απενοχοποιητική χαλαρότητα αλλά με το διεστραμμένο βλέμμα του τρελού επιστήμονα που παίρνει το δείγμα απ’ τον οργανισμό του. Αλλά τότε ήταν σαν να μπήκε ένας ψυχολόγος στην αίθουσα και να μ’ έπιασε φιλικά απ’ τον ώμο «[τώρα με τον] Άρη να διασχίζει εδώ και βδομάδες τον έκτο σου κύκλο… έχεις την ευκαιρία να οργανώσεις και να τελειοποιήσεις το αντικείμενο της εργασία σου, να κοιμάσαι νωρίς τα βράδια και να διάγεις μια συνηθισμένη ζωή». Κάθε φράση που προσπαθεί να ξετρυπώσει η κριτική σκέψη του Αντόρνο (στη μελέτη «τα άστρα προσγειωμένα») εδώ διακηρύσσεται ξεδιάντροπα. Ο Αντόρνο είχε εκπλαγεί από το ότι οι στήλες ενώ είναι παράλογες, κάνουν έκκληση στον αναγνώστη να είναι λογικός, «απλώς να παίξει τον κοινωνικό του ρόλο», δηλαδή εξωστρέφεια, πρακτικότητα, προσαρμογή, να υποταχθεί δηλαδή στο γενικότερο ανορθολογικό καθολικό που χαρακτηρίζει κάθε πλευρά της ζωής του. Αλλά εκεί που έψαχνε ο Αντόρνο ίχνη της πανουργίας του ανορθολογισμού, μετά από 55 χρόνια βλέπουμε τον ανορθολογισμό στη πλήρη εξέλιξη του, που δεν είναι παρά η οριστική παραίτηση του στοχασμού, «το να θες να ζεις διαρκώς σα μικροαστός».
Ο μικροαστισμός, που σαν εξαίρεση προτείνει ο αστρολόγος μας , τείνει να γίνει ο κανόνας, και σαν εξαίρεση διατηρείται η ανάμνηση του εαυτού μας ως μη-μικροαστού, δηλαδή τίποτα περισσότερο απο κάποια παλιά αντισυμβατικότητα ή κάποιο μεγαλοαστισμό.
Ο μικροαστισμός παγιδεύοντας τη συνείδηση σε κάνει να νιώθεις ελεύθερος μόνο τη στιγμή που αφήνεσαι να βουλιάξεις μέσα του. Η στήλη προτείνοντας τον μικροαστισμό στο κοινό της δεν το αφήνει απλώς να παίξει μαζί του το αθώο παιχνίδι της αστρολογίας, αλλά το τραβάει στα βαθιά.
Είχα ξεφυλλίσει απίστευτα γρήγορα αυτή τη free press και στην τελευταία σελίδα –αυτή των ίδιων ζωδίων- υπήρχε σαν πρόβλεψη ότι χρειάζομαι πιο γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο. Σε τέτοιες καταστάσεις, ένιωσα από χέρι χαμένος γιατί οι στιγμές χαλάρωσης δεν μπορούν παρά να είναι στιγμές της σύγκρουσης.
Ο μικροαστισμός, που σαν εξαίρεση προτείνει ο αστρολόγος μας , τείνει να γίνει ο κανόνας, και σαν εξαίρεση διατηρείται η ανάμνηση του εαυτού μας ως μη-μικροαστού, δηλαδή τίποτα περισσότερο απο κάποια παλιά αντισυμβατικότητα ή κάποιο μεγαλοαστισμό.
Ο μικροαστισμός παγιδεύοντας τη συνείδηση σε κάνει να νιώθεις ελεύθερος μόνο τη στιγμή που αφήνεσαι να βουλιάξεις μέσα του. Η στήλη προτείνοντας τον μικροαστισμό στο κοινό της δεν το αφήνει απλώς να παίξει μαζί του το αθώο παιχνίδι της αστρολογίας, αλλά το τραβάει στα βαθιά.
Είχα ξεφυλλίσει απίστευτα γρήγορα αυτή τη free press και στην τελευταία σελίδα –αυτή των ίδιων ζωδίων- υπήρχε σαν πρόβλεψη ότι χρειάζομαι πιο γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο. Σε τέτοιες καταστάσεις, ένιωσα από χέρι χαμένος γιατί οι στιγμές χαλάρωσης δεν μπορούν παρά να είναι στιγμές της σύγκρουσης.
Ο μυστηριώδης θάνατος του καθηγητή μεθοδολογίας. α καμπους νοβελ
Μέρος πρώτο. Όπου ομίχλη έχει τυλίξει το διάδρομο που βρίσκονται τα γραφεία των καθηγητών και οι καθηγητές ζητούν απ’ τους συγκεντρωμένους φοιτητές να σβήσουν αμέσως τα τσιγάρα τους και ότι άλλο συνέβη σ’ ολόκληρο το εξάμηνο.
Μια ανακοίνωση υπήρχε εκείνο το κρύο βρετανικό πρωινό έξω από την πόρτα του γραφείου του νέου καθηγητή μεθοδολογίας που έλεγε ότι σ’ αυτό το εξάμηνο δε θα πραγματοποιήσει διαλέξεις αλλά θα αναθέσει εργασίες τις οποίες θα επιβλέπει. Οι συζητήσεις λοιπόν για τον νέο καθηγητή είχαν ανάψει σ’ ολόκληρο το τμήμα μιας και δεν υπήρχε σαφής εικόνα γι’ αυτόν και αυτή του η απόφαση να μη διδάξει είχε σκανδαλίσει ολόκληρο το προσωπικό. Βέβαια ο νέος καθηγητής δε θα ήθελε να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα μυστηρίου αλλά του ήταν απαραίτητη.
Την επόμενη μέρα το μυστήριο είχε σπρώξει στην πόρτα του γραφείου του απίστευτα πολλούς φοιτητές για ένα μάθημα που δεν ήταν καν υποχρεωτικό. Η διαδικασία κράτησε για ώρες αφού οι φοιτητές δε μπορούσαν να καταλάβουν τι τους είχε ζητηθεί να κάνουν. Συχνά μάλιστα αφού έβγαιναν επέστρεφαν για να ρωτήσουν ξανά τα ίδια. Τους είχε ζητηθεί λοιπόν, στον καθένα ξεχωριστά, και με απόλυτη μυστικότητα, να παρακολουθήσει ένα άλλο μάθημα. Απλώς να το παρακολουθήσει χωρίς να κινήσει υποψίες. Μέσα απ’ αυτές τις παραδόσεις έπρεπε να γράψει ποιες ήταν οι αξιώσεις του μαθήματος –αυτές που ο καθηγητής ποτέ δεν ανέφερε ρητά- ποιοι ήταν αλλιώς οι γενικοί κανόνες ή τα καθολικά του γνωστικού αντικειμένου. Οι φοιτητές είχαν γράψει με διάφορους τρόπους το όνομα αυτού που είχαν να ψάξουν. Τις επόμενες μέρες μπήκαν σε αίθουσες και εργαστήρια που κανένας δε γνώριζε αυτό που έψαχναν και εκεί όλοι επέμεναν ότι τώρα πια έκαναν απλώς τη δουλειά τους. Ήταν όμως θέμα χρόνου να δουν αυτό που έψαχναν και τώρα πια είχε τη μορφή γιγάντιων μορφών που περιφέρονταν παντού στο ίδρυμα και τους κοιτούσαν απειλητικά. Κάποιοι άρχισαν να φοβόνται να μιλήσουν στο νέο καθηγητή για τα ευρήματα τους από φόβο για τους άλλους καθηγητές, ήταν όμως τόσο έντονη η ανάγκη να μιλήσουν που συνεργάζονταν στενά μαζί του. Αυτές οι σκιές που τρύπωναν συνεχώς στο γραφείο ήταν η μόνη ένδειξη παρουσίας του καθηγητή και της έρευνας.
Κανείς δε ξέρει πότε και πως διέρρευσαν όλα αυτά. Αλλά το υλικό είχε πια μαζευτεί. Κανείς δε ξέρει πως οι φοιτητές βρισκόμενοι στη μέση κρατούσαν τη ψυχραιμία τους και αν συναινούσαν στη δημοσιοποίηση της ερευνάς τους, ούτε ξέρει κανείς που θα έφταναν οι εξαγριωμένοι καθηγητές του τμήματος.
Το πτώμα που είδαν κάποιοι φοιτητές στο γραφείο, αφού η πόρτα του γραφείου ήταν ορθάνοιχτη, ήταν δύσκολο να αναγνωριστεί αφού φορούσε μια μάσκα του Γκρούτσο Μαρξ. Την επόμενη μέρα η σήμανση φωτογράφισε ένα σύνθημα στο διάδρομο:
«στη σημερινή αποκεντρωμένη γνώση που αισθάνεται ότι σκέφτεται χωρίς καθολικότητες η σκέψη πρέπει να τις ανασυγκροτεί προκειμένου να τους ασκήσει κριτική, προκειμένου να δεί τις αρνήσεις της για να εμμείνει σ' αυτές».
Μια ανακοίνωση υπήρχε εκείνο το κρύο βρετανικό πρωινό έξω από την πόρτα του γραφείου του νέου καθηγητή μεθοδολογίας που έλεγε ότι σ’ αυτό το εξάμηνο δε θα πραγματοποιήσει διαλέξεις αλλά θα αναθέσει εργασίες τις οποίες θα επιβλέπει. Οι συζητήσεις λοιπόν για τον νέο καθηγητή είχαν ανάψει σ’ ολόκληρο το τμήμα μιας και δεν υπήρχε σαφής εικόνα γι’ αυτόν και αυτή του η απόφαση να μη διδάξει είχε σκανδαλίσει ολόκληρο το προσωπικό. Βέβαια ο νέος καθηγητής δε θα ήθελε να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα μυστηρίου αλλά του ήταν απαραίτητη.
Την επόμενη μέρα το μυστήριο είχε σπρώξει στην πόρτα του γραφείου του απίστευτα πολλούς φοιτητές για ένα μάθημα που δεν ήταν καν υποχρεωτικό. Η διαδικασία κράτησε για ώρες αφού οι φοιτητές δε μπορούσαν να καταλάβουν τι τους είχε ζητηθεί να κάνουν. Συχνά μάλιστα αφού έβγαιναν επέστρεφαν για να ρωτήσουν ξανά τα ίδια. Τους είχε ζητηθεί λοιπόν, στον καθένα ξεχωριστά, και με απόλυτη μυστικότητα, να παρακολουθήσει ένα άλλο μάθημα. Απλώς να το παρακολουθήσει χωρίς να κινήσει υποψίες. Μέσα απ’ αυτές τις παραδόσεις έπρεπε να γράψει ποιες ήταν οι αξιώσεις του μαθήματος –αυτές που ο καθηγητής ποτέ δεν ανέφερε ρητά- ποιοι ήταν αλλιώς οι γενικοί κανόνες ή τα καθολικά του γνωστικού αντικειμένου. Οι φοιτητές είχαν γράψει με διάφορους τρόπους το όνομα αυτού που είχαν να ψάξουν. Τις επόμενες μέρες μπήκαν σε αίθουσες και εργαστήρια που κανένας δε γνώριζε αυτό που έψαχναν και εκεί όλοι επέμεναν ότι τώρα πια έκαναν απλώς τη δουλειά τους. Ήταν όμως θέμα χρόνου να δουν αυτό που έψαχναν και τώρα πια είχε τη μορφή γιγάντιων μορφών που περιφέρονταν παντού στο ίδρυμα και τους κοιτούσαν απειλητικά. Κάποιοι άρχισαν να φοβόνται να μιλήσουν στο νέο καθηγητή για τα ευρήματα τους από φόβο για τους άλλους καθηγητές, ήταν όμως τόσο έντονη η ανάγκη να μιλήσουν που συνεργάζονταν στενά μαζί του. Αυτές οι σκιές που τρύπωναν συνεχώς στο γραφείο ήταν η μόνη ένδειξη παρουσίας του καθηγητή και της έρευνας.
Κανείς δε ξέρει πότε και πως διέρρευσαν όλα αυτά. Αλλά το υλικό είχε πια μαζευτεί. Κανείς δε ξέρει πως οι φοιτητές βρισκόμενοι στη μέση κρατούσαν τη ψυχραιμία τους και αν συναινούσαν στη δημοσιοποίηση της ερευνάς τους, ούτε ξέρει κανείς που θα έφταναν οι εξαγριωμένοι καθηγητές του τμήματος.
Το πτώμα που είδαν κάποιοι φοιτητές στο γραφείο, αφού η πόρτα του γραφείου ήταν ορθάνοιχτη, ήταν δύσκολο να αναγνωριστεί αφού φορούσε μια μάσκα του Γκρούτσο Μαρξ. Την επόμενη μέρα η σήμανση φωτογράφισε ένα σύνθημα στο διάδρομο:
«στη σημερινή αποκεντρωμένη γνώση που αισθάνεται ότι σκέφτεται χωρίς καθολικότητες η σκέψη πρέπει να τις ανασυγκροτεί προκειμένου να τους ασκήσει κριτική, προκειμένου να δεί τις αρνήσεις της για να εμμείνει σ' αυτές».
Ο ντεντέκτιβ δε διάβασε ολόκληρο το σύνθημα γιατί του φάνηκε πολύ μπερδεμένο. Διάβασε μια νέα πινακίδα που έλεγε ότι το κάπνισμά δεν επιτρέπεται. Έσβησε γρήγορα το τσιγάρο του και έφυγε διαλύοντας τον καπνό του τσιγάρου του.
Σε ποιο τμήμα έγιναν όλα αυτά; Τι θα αποκαλύψει η νεκροψία; Ποιος κρύβεται πίσω από μια τόσο βάρβαρη πράξη; Θα συνεχιστεί ο κύκλος του αίματος; Παλί θα πληρώσουν οι (γκρουτσιανοί) μαρξιστές; Που βρίσκονται τα γραπτά της μεθοδολογίας; Ποιοι πέρασαν; Παρακολουθήστε το μυστήριο να ξετυλίγεται στο δεύτερο μέρος αυτής της απίστευτης περιπέτειας.
Σε ποιο τμήμα έγιναν όλα αυτά; Τι θα αποκαλύψει η νεκροψία; Ποιος κρύβεται πίσω από μια τόσο βάρβαρη πράξη; Θα συνεχιστεί ο κύκλος του αίματος; Παλί θα πληρώσουν οι (γκρουτσιανοί) μαρξιστές; Που βρίσκονται τα γραπτά της μεθοδολογίας; Ποιοι πέρασαν; Παρακολουθήστε το μυστήριο να ξετυλίγεται στο δεύτερο μέρος αυτής της απίστευτης περιπέτειας.
I found religion…
… in my favorite TV shows of course!!!
Look for the episodes:
South Park:
S3E16 - Are You There God, It's Me Jesus
S6E08 - Red Hot Catholic Love
S7E12 - All About the Mormons
S9E12 - Trapped in the Closet
S10E12 - Go God Go and S11E05 Fantastic Easter Special
The Simpsons:
S9E08 - Lisa the Skeptic
S9E13 - The Joy Of Sect
S11E11 - Faith Off
S13E06 - She of Little Faith
S16E19 - Thank God It's Doomsday
Lil’ Bush:
S01E05 Evolution
Futurama
S1E9 Hell is another Robot
The Colbert Report
01.12.06
if you find more, especially from comedy central, let us know.
διαβάτες
Γράφω ένα κείμενο για τον Β.Ν., συνοδοιπόρο στα περάσματα της κριτικής θεωρίας. Πιστεύω να το ανεβάσω σύντομα.
Περπατώντας μαζί του στις γερασμένες πρωτεύουσες της Ευρώπης μ’ έκανε να παρατηρήσω μια ιδιόμορφη διαλεκτική του βλέμματος που διασχίζει τον χώρο. Την κοντά στο βλέμμα του πραγματικού διαβάτη ανάμεσα σ’ αυτό που ψάχνει βρει το βλέμμα και σ’ αυτό που το ίδιο το πέρασμα θέλει να δούμε. Ο τόπος είναι που ξεφεύγει πάντα της παρατήρησης και προβάλει αυτά που θέλει να δούμε. Το βλέμμα δεν είναι το κοινό σημείο των δύο άνισων βουλήσεων αλλά όργιο φαντασιακών προβολών. Οι δρόμοι, αντιστεκόμενοι στις καλλωπιστικές μας πρακτικές προβάλουν σε όποιον έχει στοιχειώσει η ύπαρξη, τον μακρύ κατάλογο όλων αυτών των φρικτών πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω τους και τους συμπιέζουν σε απλά περάσματα.
Περπατώντας μαζί του στις γερασμένες πρωτεύουσες της Ευρώπης μ’ έκανε να παρατηρήσω μια ιδιόμορφη διαλεκτική του βλέμματος που διασχίζει τον χώρο. Την κοντά στο βλέμμα του πραγματικού διαβάτη ανάμεσα σ’ αυτό που ψάχνει βρει το βλέμμα και σ’ αυτό που το ίδιο το πέρασμα θέλει να δούμε. Ο τόπος είναι που ξεφεύγει πάντα της παρατήρησης και προβάλει αυτά που θέλει να δούμε. Το βλέμμα δεν είναι το κοινό σημείο των δύο άνισων βουλήσεων αλλά όργιο φαντασιακών προβολών. Οι δρόμοι, αντιστεκόμενοι στις καλλωπιστικές μας πρακτικές προβάλουν σε όποιον έχει στοιχειώσει η ύπαρξη, τον μακρύ κατάλογο όλων αυτών των φρικτών πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω τους και τους συμπιέζουν σε απλά περάσματα.
thank you torrentspy
Μετά το demonoid είπαμε αντίο και στο torrentspy... αλλά συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε ότι αγαπάμε όσα εμπόδια και να βάζουν για να αυξάνουν τα κέρδη και να έλεγχουν τη κυκλοφορίας των αγαθών ενός ελεύθερου κόσμου δημιουργίας. Θα ξεφεύγουμε πάντα στα στενά, και μετά απο λίγο θα μας ξαναβρίσκουν ενωμένους. Είναι σημαντικό ότι το Torrenspy δεν έδωσε ονόματα γιατί είδαμε ότι στο εικονικό μας παρόν μπορούμε να νοιώσουμε τη δύναμη εκείνου του παλιού ηρωισμου και της αυτοθυσίας... όχι των πειρατών, μα των πραγματικών ανθρώπων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
