Ο μυστηριώδης θάνατος του καθηγητή μεθοδολογίας. α καμπους νοβελ

Μέρος πρώτο. Όπου ομίχλη έχει τυλίξει το διάδρομο που βρίσκονται τα γραφεία των καθηγητών και οι καθηγητές ζητούν απ’ τους συγκεντρωμένους φοιτητές να σβήσουν αμέσως τα τσιγάρα τους και ότι άλλο συνέβη σ’ ολόκληρο το εξάμηνο.

Μια ανακοίνωση υπήρχε εκείνο το κρύο βρετανικό πρωινό έξω από την πόρτα του γραφείου του νέου καθηγητή μεθοδολογίας που έλεγε ότι σ’ αυτό το εξάμηνο δε θα πραγματοποιήσει διαλέξεις αλλά θα αναθέσει εργασίες τις οποίες θα επιβλέπει. Οι συζητήσεις λοιπόν για τον νέο καθηγητή είχαν ανάψει σ’ ολόκληρο το τμήμα μιας και δεν υπήρχε σαφής εικόνα γι’ αυτόν και αυτή του η απόφαση να μη διδάξει είχε σκανδαλίσει ολόκληρο το προσωπικό. Βέβαια ο νέος καθηγητής δε θα ήθελε να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα μυστηρίου αλλά του ήταν απαραίτητη.
Την επόμενη μέρα το μυστήριο είχε σπρώξει στην πόρτα του γραφείου του απίστευτα πολλούς φοιτητές για ένα μάθημα που δεν ήταν καν υποχρεωτικό. Η διαδικασία κράτησε για ώρες αφού οι φοιτητές δε μπορούσαν να καταλάβουν τι τους είχε ζητηθεί να κάνουν. Συχνά μάλιστα αφού έβγαιναν επέστρεφαν για να ρωτήσουν ξανά τα ίδια. Τους είχε ζητηθεί λοιπόν, στον καθένα ξεχωριστά, και με απόλυτη μυστικότητα, να παρακολουθήσει ένα άλλο μάθημα. Απλώς να το παρακολουθήσει χωρίς να κινήσει υποψίες. Μέσα απ’ αυτές τις παραδόσεις έπρεπε να γράψει ποιες ήταν οι αξιώσεις του μαθήματος –αυτές που ο καθηγητής ποτέ δεν ανέφερε ρητά- ποιοι ήταν αλλιώς οι γενικοί κανόνες ή τα καθολικά του γνωστικού αντικειμένου. Οι φοιτητές είχαν γράψει με διάφορους τρόπους το όνομα αυτού που είχαν να ψάξουν. Τις επόμενες μέρες μπήκαν σε αίθουσες και εργαστήρια που κανένας δε γνώριζε αυτό που έψαχναν και εκεί όλοι επέμεναν ότι τώρα πια έκαναν απλώς τη δουλειά τους. Ήταν όμως θέμα χρόνου να δουν αυτό που έψαχναν και τώρα πια είχε τη μορφή γιγάντιων μορφών που περιφέρονταν παντού στο ίδρυμα και τους κοιτούσαν απειλητικά. Κάποιοι άρχισαν να φοβόνται να μιλήσουν στο νέο καθηγητή για τα ευρήματα τους από φόβο για τους άλλους καθηγητές, ήταν όμως τόσο έντονη η ανάγκη να μιλήσουν που συνεργάζονταν στενά μαζί του. Αυτές οι σκιές που τρύπωναν συνεχώς στο γραφείο ήταν η μόνη ένδειξη παρουσίας του καθηγητή και της έρευνας.
Κανείς δε ξέρει πότε και πως διέρρευσαν όλα αυτά. Αλλά το υλικό είχε πια μαζευτεί. Κανείς δε ξέρει πως οι φοιτητές βρισκόμενοι στη μέση κρατούσαν τη ψυχραιμία τους και αν συναινούσαν στη δημοσιοποίηση της ερευνάς τους, ούτε ξέρει κανείς που θα έφταναν οι εξαγριωμένοι καθηγητές του τμήματος.
Το πτώμα που είδαν κάποιοι φοιτητές στο γραφείο, αφού η πόρτα του γραφείου ήταν ορθάνοιχτη, ήταν δύσκολο να αναγνωριστεί αφού φορούσε μια μάσκα του Γκρούτσο Μαρξ. Την επόμενη μέρα η σήμανση φωτογράφισε ένα σύνθημα στο διάδρομο:
«στη σημερινή αποκεντρωμένη γνώση που αισθάνεται ότι σκέφτεται χωρίς καθολικότητες η σκέψη πρέπει να τις ανασυγκροτεί προκειμένου να τους ασκήσει κριτική, προκειμένου να δεί τις αρνήσεις της για να εμμείνει σ' αυτές».
Ο ντεντέκτιβ δε διάβασε ολόκληρο το σύνθημα γιατί του φάνηκε πολύ μπερδεμένο. Διάβασε μια νέα πινακίδα που έλεγε ότι το κάπνισμά δεν επιτρέπεται. Έσβησε γρήγορα το τσιγάρο του και έφυγε διαλύοντας τον καπνό του τσιγάρου του.

Σε ποιο τμήμα έγιναν όλα αυτά; Τι θα αποκαλύψει η νεκροψία; Ποιος κρύβεται πίσω από μια τόσο βάρβαρη πράξη; Θα συνεχιστεί ο κύκλος του αίματος; Παλί θα πληρώσουν οι (γκρουτσιανοί) μαρξιστές; Που βρίσκονται τα γραπτά της μεθοδολογίας; Ποιοι πέρασαν; Παρακολουθήστε το μυστήριο να ξετυλίγεται στο δεύτερο μέρος αυτής της απίστευτης περιπέτειας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: